De Digitale Wereld: Toen en Nu!

De Digitale Wereld: Toen en Nu!

Toen ik 10 jaar was kregen we voor het eerst een computer in huis, eentje met een groot beeldscherm en een grote kast. Deze stond met een kabel in verbinding met de telefoonlijn. En dat allemaal, om het wereldwijde web op te kunnen! Er werden thuis goede afspraken gemaakt over de tijd dat ik verbinding mocht maken met internet, omdat op dat moment de telefoonlijn bezet was. Maar ook omdat het voor mijn ouders iets nieuws was in de opvoeding, omgaan met het internet. Zij zijn immers niet opgegroeid met dit verschijnsel. Ik ben van de MSN-generatie: na schooltijd chatten met klasgenoten. Eigenlijk ging ik gewoon verder met mijn sociale contacten, waar ik op school of op de fiets geëindigd was. Heel handig dat MSN chatten. Ik kon mijn contacten onderhouden, maar ook werd er inhoudelijk overleg gepleegd over schoolwerk, presentaties, enzovoorts. Maar met wie chatte ik eigenlijk? Waren deze mensen allemaal bekend bij mijn ouders? En wat deed ik nog meer op het internet? De volgende uitdaging volgde. Toen ik naar de middelbare school ging kreeg ik mijn eerste mobieltje, een echte Nokia Swing (inclusief antenne!). Je hoorde er pas echt bij als je een 'mobieltje' had. Voor mijn ouders nieuwe uitdagingen, waarbij bewustwording van kansen en valkuilen door de jaren heen steeds duidelijker werd en waarin ik mijn ouders als kind wellicht voorbijstreefde.

Kinderen van nu groeien op en lijken haast verweven te zijn met de digitale wereld. Ook de ouders van nu zijn van een generatie die computers, telefoons en sociale media niet meer kunnen wegdenken. Naar mijn idee weten zij wat er bij kinderen speelt in het digitale tijdperk. Dat dacht ik althans… Kinderen groeien inderdaad op in een digitaal tijdperk, maar niet alle ouders zijn zich bewust van de kansen en valkuilen. Ook wordt het er niet makkelijker op om keuzes te maken. Ik heb zelf nog geen kinderen, maar tot dit besef kwam ik door een gesprek met mijn collega. Zij heeft dezelfde vragen als die mijn ouders toentertijd hadden, wellicht nog wel meer. Mijn eerdere aanname over de bekendheid van ouders in de digitale wereld, moet ik dan ook nuanceren. De ouders van nu kennen de digitale wereld, maar niet door de ogen van hun kinderen. Zij zijn zelf anders opgegroeid. Hoe moeilijk is het om je als ouder in te leven in de wereld van de kinderen van nu? Zij vermaken zich op een andere manier, dan je als ouder gewend bent. Er zijn andere mogelijkheden, andere regels.. In plaats van het buiten spelen, wordt nu Facebook of WhatsApp ingezet voor sociaal contact.

Een ander dilemma is het volgende. Kinderen besteden op school steeds meer tijd aan het werken op of met ‘schermpjes’ (computer, tablet, enzovoorts). Wanneer ze thuis komen willen ze het liefste weer direct achter het scherm plaatsnemen. Maar is dat niet te veel? Als je als ouder de schermtijd wil beperken, loop je hoe dan ook tegen bepaalde zaken aan. Want er moet een werkstuk gemaakt worden (op de computer..). En er moet op advies van school extra geoefend worden met taal of lezen (met handige apps..). Alles gebeurt op een scherm, waarbij de verbinding tussen school en thuis heel nauw is. Als je als ouder een beperking legt op de schermtijd thuis, geldt dit dan voor de educatieve en school-gerelateerde schermtijd? Of geldt dit alleen voor de ‘leuke dingen’, zoals games, sociale media en YouTube? Moet je als ouder controleren waar jouw kinderen zich in de digitale wereld mee bezig houden? De sociale controle van vroeger is hier inmiddels niet meer van toepassing. En biedt de digitale wereld alleen maar voordelen? Want is het voor ouders niet herkenbaar dat kinderen minder bewegen? Of dat kinderen ‘nukkiger’ zijn wanneer ze een langere tijd achter het scherm hebben gezeten?

Hoe dan ook, het nieuwe digitale tijdperk voor de kinderen van nu, roept bij de ouders van nu nog steeds veel vragen op. Een leerproces voor ouders, waar je niet om heen kunt. Het met elkaar in gesprek gaan over de zorgen die je hebt, is voor mijn collega een manier om dit leerproces te doorlopen. Met de week van de Mediawijsheid voor de deur is het een uitgelezen kans om dit onderwerp eens te bespreken! Uitgeleerd zijn we echter nooit. Over een aantal jaren doet zich gewoon weer een nieuwe ontwikkeling voor.

Terugkomend op mijn eigen ervaringen als kind, sluit ik af met het volgende: ‘ik moet uitloggen want mijn moeder wil graag bellen...'. Wat zou de huidige generatie kinderen mij toch vreemd aankijken als ik dit met ze zou delen ;) :). Wie weet waar we over 50 jaar mee kunnen lachen.

Annemie Wouters-Mackus
Orthopedagoog NVO / Consulent Zieke Leerlingen
Edux Onderwijspartners

 

Reageren

Week van de mediawijsheid.png